การเมือง เป็นเรื่องผลประโยชน์ เป็นเรื่องร้อน เป็นความเสี่ยง ที่อาจจะกล่าวได้ว่าวันนี้รุ่งพรุ่งนี้ร่วง ก็เป็นได้ ผมเลยไม่อิจฉาคนที่มีโอกาสได้เป็นนักการเมือง ทั้ง "ทำการเมือง" และ "เล่นการเมือง" มีหลายคนให้เกียรติ ถามว่าสนใจจะเป็นนักการเมืองไหม? สมัครพรรคไหน? ตอบแบบไม่ต้องคิดว่า ไม่ครับ บุคลิค และสถานะอย่างผมไม่เหมาะด้วยประการทั้งปวง
ไม่ขอฝากความหวัง และอนาคตไว้กับคนหิวเงิน
คะแนนของเราคือ ต้องพึ่งคนอื่น คนที่จะเลือกแบบรักบริสุทธิ์ใจมีน้อยเต็มที เท่าที่รู้และเห็นคือ ต้องมีอามิส ทั้งสิ้น เรามักจะได้ยินคำอ้างเสมอๆว่า คนชนะ ได้คะแนนบริสุทธิ์มา คนแพ้ บอกว่า สู้อำนาจเงินไม่ได้ ผมสัมผัสมาตั้งแต่ เลือกผู้ใหญ่บ้าน เลือกนายก อบต. ส.อบต. และอื่นๆ ไปกระทั่ง สส โน่นแหละ
เป็นและเห็นกันทั้งเมือง แล้วเราจะฝากความคิดความหวัง อะไร กับเสียงที่ต้องแลกด้วยเงิน ความดีมีค่าเป็นรอง เพราะการตัดสินใจของคนหิวเงิน ไม่ได้เอา "คนดี" แม้กระทั่งวงศ์ญาติ ก็อาจไร้ความหมาย เมื่อเงินเข้าตา เลยไม่ขอฝากความหวังไว้กับคนหิวเงิน อย่างที่ว่า
อุดมการณ์ ที่คิดอ่านเพื่อบ้านเมือง ไม่เคยลด ความรักชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ก็คงไม่น้อยกว่านักร้อยเรียงวาทกรรม แต่ต้องหาจุดยืนที่เหมาะกับตัวเอง มีความรู้เรื่องไหน มีความถนัดเรื่องใด ที่พอช่วยสังคม ประเทศชาติได้ ไม่เคยนิ่งนอนใจ เดินหน้าต่อไป อาสารับใช้สังคม เป็นนักวิชาการอิสระ ใครจะใช้บริการก็ยินดี ไม่ปิดบัง ไม่มีเล่เหลี่ยม แต่ไม่ชอบให้ใครขังความคิด ทำสิ่งถูก สิ่งดี มีประโยชน์ คงสบายใจกว่ากันเยอะเลย
ใครจะคิดอย่างไร ใครจะโลกสวย ใครจะมุ่งมั่นศรัทธา อย่างไรช่างเขา แต่ผมคิดของผมเอง แบบนี้ เขาให้ไปเลือกก็เลือกตามหน้าที่พลเมือง แต่ไม่เคยคาดหวังใดๆ จากระบบนี้ คิดต่างแต่ ไม่คิดร้ายต่อใครๆนะ ขอบอก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น