"หนำจาก"
เสาร์ยามเช้า ก่อนกินข้าว จิบกาแฟ
จิบจิบจิบ แล้วนั่งแล ฝนหล่นผรอย
ละอองฝน รวมกัน ได้ไม่น้อย
ค่อยๆย้อย หยดลง ตรงหัว...
จากผุแหวก เป็นรอยแยก น้ำเลยรั่ว
หล่นบนหัว คอยหลบหลีก กันให้วุ่น
หากวันหน้า ฝนไม่ตก ค่อยซ่อมชุน
คอยไออุ่น หากแดดแรง คงแห้งทัน
นอนหนำจาก ไม่ได้จน ดั่งคนคิด
ไม่ยึดติด เงินเป็นฟ่อน นอนผวา
เงินไม่มาก แต่อุดม ด้วยข้าวปลา
โลกมายา แค่ไม่จน พอสุขใจ
นิพนธ์ / ร้อยกรอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น