สม...ใจหวัง นั่งเหนือคน ผู้จนยาก
น้ำ...ตาพราก หลากท่วมใจ ใครไม่เห็น
หน้า...ที่ทำ กรรมย้อนแยก แตกกระเซ็น
มัน...จึงเป็น เช่นวันนี้ ที่ต้องปลง
นิพนธ์/ร้อยกรอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น