ชันโรง
แมลงตัวเล็กๆ แต่มีประโยชน์มหาศาล อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว กลุ่มยิ่งโต ยิ่งมีพลัง ช่วยมนุษย์ทางอ้อม โดยการเก็บน้ำหวานและละอองเกสรจากดอกไม้นานาชนิด ทั้งเล็กใหญ่ มากักตุนไว้ในรัง แต่ส่งผลในการช่วยผสมเกสรดอกไม้โดยไม่ได้ตั้งใจ
ชันโรง ทำหน้าที่ ตามวิถีของมัน แต่พอสังเกตดีๆ ดูไปๆ มันให้ปรัชญาชีวิตกับเราหลายอย่าง
ประการแรก การรู้รักสามัคคี รู้กน้าที่ แบ่งงานกันทำ ฝ่ายนางพญา ทำหน้าที่กำกับ และวางไข่ขยายพันธุ์ ฝ่ายไพร่พลก็ทำหน้าที่ป้องกันรักษารังของมัน ฝ่ายไปกาน้ำหวาน ก็ทำไป อย่างตั้งใจ
ประการที่สอง การขยัน ประหยัด ยิ่งมองยิ่งชัด ตอนชันโนงออกไปจากรัง ตัวเปล่า หายไปสักพัก กลับมาทั้งน้ำหวานจากดอกไม้ และเกสรดอกไม้ติดมากับขาคู่หลังของมันทุกตัว เปรียบเสมือนความพอเพียง หาทรัพย์เข้าบ้าน เก็บสะสมทีละน้อย แต่บ่อยๆ ทุกตัวช่วยกัน ทรัพย์เพิ่มตลอดเวลา เหมือนปรัชญาที่มนุษย์ควรเอาอย่าง
ประการที่สาม เป็นตัวชี้วัด เป็นสิ่งบ่งชี้ให้มนุษย์ได้เรียนรู้ และพึงระวัง ถ้ามีชันโรงที่ไหนมาก บ่งบอกว่าที่นั้นมีสารพิษน้อย อากาศโดยทั่วไปยังน่าหายใจเข้าอยู่ แต่ถ้าที่ใดอากาศพิษ เกษตรเคมี ชันโรงจะหนี ทิ้งไว้ให้มนุษย์อยู่อย่างเอกา
ประการที่สี่ ถ้าชันโรง และมนุษย์อยู่ร่วมกันได้ ที่ตามมาคือ ชันโรงเลี้ยงคน น้ำผึ้งที่ประกอบด้วยธาตุอาหาร วิตามิน และยาสมุนไพร จากดอกไม้เล็กใหญ่นานาพันธุ์ เป็นขุมทรัพย์เล็กๆในบ้าน ในสวน อย่างน่าศึกษาเป็นอย่างยิ่งครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น