วันพฤหัสบดีที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2564

โควิด กับชีวิตที่ต้องเสี่ยง


 โควิด ชีวิตเสี่ยงมากขึ้นทุกวัน


จากสถานการณ์การแพร่ระบาดของ โควิด 19 ระลอกที่ 3 ดูจะรุนแรงและหาขอบเขต หรือจุดจบยากเต็มที ทุกคน ทุกสังคม ยังดูเหมือนว่าประมาท และระมัดระวังกันน้อยเกินไป คงคิดว่า คนที่เป็นโรค คือคนอื่น ไม่ใช่เรา ไม่ใช่เพื่อนเรา มารู้อีกทีก็สายไปเสียแล้ว


คลัสเตอร์ ต่างๆ ตอนนี้ไม่มีแล้ว เพราะไม่รู้ขอบเขต ลามไปทั่ว บางคนสอบสวนโรคไม่ถูก ยังไม่รู้ว่าติดมาจากไหนก็มี


ทางที่ดีต้องป้องกันตัวเองให้ถึงที่สุด การถอดแมสขอถ่ายสักรูป ใส่แมสใต้คาง แมสคล้องแขน ทำเป็นเท่ห์ เลิกเถอะ การนั่งใกล้ชิด ออเซาะ หยุดสักพัก ห้องประชุมเก้าอี้ชิดๆ ไม่ควรมี


ส่วนที่ต้องดูแลคือ (1) คลัสเตอร์ตัวเอง และคนในครอบครัว (2) คลัสเตอร์ที่ทำงาน 2 คลัสเตอร์นี้ต้องแกร่งพอและจริงจัง ส่วน คลัสเตอร์ 3 สังคม คงป้องกันยากยิ่ง ต้องหนีห่างสังคมสักพัก (ถ้าทำได้) ยอมให้เพื่อนว่าใจไม่ถึงสักพัก เดี๋ยวดีเอง


ข้าราชการ ก็คือกลุ่มสุ่มเสี่ยงยิ่งนัก กำหนดชะตาตัวเองไม่ได้เลย เขาสั่งให้ไปไหน ต้องไป ประชุมเช้า ประชุมเย็น เพื่อนร่วมวงประชุมใครติดมาบ้างไม่มีใครรู้ เครื่องวัดอุณหภูมิไม่ได้บอกอะไร เสี่ยงกันไป วัดดวงกันไปรายวัน ลูกน้องถามถึงวัคซิน ตอบไม่ได้ คิดว่าคงอีกนาน ใครดวงแข็งคงอยู่รอด ขอพรพระธาตุเมืองนคร คุ้มครองคนดีด้วยเถิด ขอรับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น