"หน้าวัว"
หยิบกระจก ขึ้นมาส่อง มองดูหน้า
วัวถามว่า เอ๊ะ! หน้าฉัน มันเป็นไฉน
คงสวยงาม เลิศล้ำ ไปกว่าใคร
เช่นดอกไม้ ที่เรียกว่า ดอกหน้าวัว
ไม่เห็นเหมือน แล้วใยเรียก ว่าหน้าวัว
เรียกมั่วๆ หรือเหตุผล อยู่ตรงไหน
แม้ไม่เหมือน เปรียบของสวย ยังทำใจ
วัวรับได้ เอาก็เอา (ว๊ะ) ดอกหน้าวัว
ส่วนหน้าหมา นั่นซิ ก็มีหน้า
อยากรู้ว่า ดอกไม้ไหน อยากได้ชื่อ
หากใครตั้ง คิดสัปดน คนคงลือ
ถ้าได้ชื่อ ดอกหน้าหมา คงตรอมใจ
จะชื่อชั้น สกุลแซ่ วุฒิสูงต่ำ
จะขาวดำ รวยจน ก็ช่างเขา
ไม่ยึดชื่อ ยึดดีชั่ว ที่ตัวเรา
ตัวเราเขา เป็นคนดี ก็เพียงพอ..#
นิพนธ์ สุขสะอาด / ร้อยกรอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น